Może on, Taita wyznaczył mnie do tego, abym zapisał historię jego życia, jaką mi opowiedział? Któż to może wiedzieć oprócz mnie, jego powiernika? A ja nadal widzę grupkę dziewczyn, uabu Hathor, stojącą na świątynnych schodach i śpiewającą „Pieśn Nilu”. Ich przyjemne i dźwięczne głosy sprawiają, że moje „ka” zawsze się wzrusza z każdym jej słowem i przenosi myśli do tej dalekiej krainy, do czasów, które dla nas współczesnych są już tylko odległą historią.