Ebülfazıl Enverî için bu dünyada olup biten her hareketin uğurlu, uğursuz olmak üzere iki anlamı vardır. Rüzgârın uğultusu, ağaçları kımıldatması, bir kuşun ötüşü, kapı gıcırtısı, köpek havlaması ve bütün bu çeşit sesler, kımıldanışlar hayır, ya da şerden haber veren birer faldır. İnsan uğursuzluklardan kaçıp rahat yaşayabilmek için doğanın bu uyarmalarını anlayarak her işini ve davranışını uğur çerçevesine uydurmaya çalışmalıdır. Yoksa perişan olur... Enverî, yatakta gözlerini açınca sabaha özgü duayı okur. Sağ tarafından kalkar. Önce sağ adımını atar... Her eşyanın herhangi bir yere konuluşunda gözetilecek uğurlar, uğursuzluklar vardır. Kulplu, köşeli şeyler hep kıbleye çevrilecek. Maşa hiç bir vakit dikliğine konmayacak. Tencereler, leğenler yüz üstü kapatılmayacak. Odalarda, mutfakta eşyanın yerleştirilmesi öyle özel bir düzen ve kanuna bağlıdır ki her ne zaman buna aykırı davranılsa evin efendisi, bunu hoşgörenin başına kıyametler koparır... Her işin dakika ve saniyesiyle günü, saati gözetilir. Kimi kez en gerekli işler -uğurlu saate rastlamamasından dolayı- haftalarca, aylarca ertelenir.