Anlattım mı bilmiyorum. Birkaç ders niteliği olan hikâye anlatacağım. Bunlarla ilgili esprilerim materyalde var. Bir şantiyede var olan yastıklara rağmen evimden yastık götürmüş ve bir yere bırakmıştım. Şantiye çalışanlarından diğer biri yastığı almış. Adamı buldum; “niye aldın” dedim. O da; “orada duruyordu” dedi. Cinler tepeme bindi; “ananın …. da orada duruyor, binelim mi” dedim. Bir tanıdığım, evinin karşısındaki dağ yamacında ağaçları kesiyordu. Benim; “yapma” uyarıma kulak asmadı. Etkili bir yağışa yakalanınca evden ağaç kestiği yamaca bakıyor durumuna geldik. Dağ, kesilmiş ağaçlarla birlikte aşağı inerken tüyler diken olmuş izliyorduk. Tanıdığım ağaçları kesmiş olan kişi; “Allah’ım, bizi muhafaza eyle” diyerek dua etmeye başladı. Ben de zirzopluğum tuttu; “Allah hastır oradan” diyor dedim. Tanıdık anında yapıştırdı; “nerenle duydun?” Nobel, dinamiti keşfetme amaçlı bir kimyasal patlayıcı sıvı olan nitrojen ile uğraşırken patlama kazalarının etkisini azaltmak için zemine hızar tozu, ağaç talaşı sermiş. Deney tüpünü koyduğu tezgâhta çalışırken üstündeki laboratuvar önlüğünün paçası tüpe değmiş ve yere düşürmüş. Nitrojen en ufak sarsıntıda patlayan bir madde iken patlama olmamış. Çünkü, tüp kazara baş aşağı düşerek nitrojeni talaşın emmesi olayı olmuş. O talaşın bir avucuna tezgâhta nitrojeni emdirme fikrini Nobel’in yerine beyinsiz laboratuvar önlüğü düşünüvermiş. Bu nedenle salakça işlerle ilgili Nobel’in salak laboratuvar önlüğü esprisi yapıyorum. Bir öğrencimin yaptığı yaramazlıkla ilgili ifadesini alırken öğrencim arkadaşının yaptıklarını anlatmaya başladı ve kendini kurtarmayı denedi. Ben de; “Ben şimdi bok yesem sen de yiyecek misin?” dedim. Öğrencim anında yapıştırdı; “yok” dedi. Bu materyalin bir özeti, ana fikri varsa sanırım; “hepimiz, her birimiz ne yapacağımızı, ne yapmayacağımızı biliyor olmak eşiğini geçmek” olur mu? İşin içinde, yaşadığınız olmadık işler kaynaklı ruh hâlleri de var. İnsan beynini işlemez hâle getiren daha neler var? Materyalin içeriğinde; “bu materyali bilginler dışında kimse okuyamaz” ifadesi var. Ben kendime de okura da güvenecek konuma gelebilir miyim? Unutmayın, ben edebiyatçılardan değil edebiyattan vazgeçtim.